Gesprekskringen

Gesprekskringen

Véronique Lindenburg nodigt mensen van ongeveer 40-60* jaar uit voor de Naarder Kring

Om kennis te maken en te verkennen welke manier(en) van contact we met elkaar prettig vinden qua doel, plaats, frequentie, inhoud.
Met het doel: kennismaking of her-kennismaking, overleg over een manier van contact die we met elkaar prettig vinden qua doel, plaats, frequentie, inhoud. Ook niet-kerkleden zijn hartelijk welkom.
*Het is nu eenmaal zo dat je er soms behoefte aan hebt mensen te ontmoeten die met vergelijkbare situaties in het leven bezig zijn. Leeftijdsgrenzen kunnen daarbij helpen al is dat natuurlijk niet zwart-wit.



Lennart Heuvelman gaf zijn kring de naam ‘Zijn & Zin, betekenisvol leven’. Hoe geef je zin of betekenis aan verschillende facetten van het leven, aan je werk, aan het samenleven met partner of vrienden.
Zo proberen we elkaars geloof (‘generatiegenoten in hetzelfde schuitje’) te verdiepen en wellicht onze kennis te verrijken.

Minstens zo belangrijk als het gesprek is de ontmoeting met elkaar, met een hapje en een drankje. We hopen dat jullie aan de kringen, maar vooral ook aan de ontmoeting met elkaar willen deelnemen. Lijkt het je interessant om ‘in te stappen’? Je bent van harte welkom. Meld je dan even aan.

Check de Agenda voor de eerstvolgende bijeenkomsten!

Véronique Lindenburg,
telefoon: 06 42056109
email: 

Lennart Heuvelman,
telefoon: 035 5445006
email:

terug
 

Laatste nieuws

Blog

22 oktober 22 oktober

lees meer »
 
29 oktober 29 oktober

lees meer »
 
Aanbevolen Aanbevolen

Een indrukwekkend boek waar ik nu pas aan toe kwam vind ik “Het huis van de moskee” van Kader Abdollah uit 2014. Aanbevolen! We vallen midden in het verhaal als ik citeer uit de versie van de Colibri-bibliotheek blz. 378: De laatste tijd ging Aga Djan vaker naar de rivier en hij wandelde in het donker langs het water. Hij herinnerde zich de woorden van zijn vader. ‘Als je soms verdrietig bent, loop langs de rivier. Praat met de rivier. Hij neemt je verdriet mee.’. ‘Ik wil niet klagen, maar ik voel een steen in mijn keel’, zei Aga Djan tegen de rivier. Zijn ogen brandden, een traan liep over zijn wang en viel op de grond. De rivier pakte de traan, nam hem stil in het donker mee en liet het niemand weten.’
12 oktober, VL

 

lees meer »