Welkom

Welkom

Ben je op zoek naar een plek waar  je gastvrij ontvangen wordt en zonder gêne over de belangrijke dingen van het leven kunt praten? Sta je voor verrassingen of vragen over leven en/of geloof? Je bent bij ons welkom. Voor een persoonlijk gesprek of bij een activiteit die we organiseren.
In de Protestantse Gemeente Naarden zijn mensen op allerlei terreinen actief; een passende gesprekspartner is zo gevonden. Onze thuisbases in Naarden zijn natuurlijk de Grote Kerk, de Witte Kerk en het Annacentrum.
 

 
Inspiratie

Inspiratie

Kijk jij graag verder? Naar mensen van verschillende achtergronden, leeftijden, kerken en religies? In politiek, kunst, cultuur, wetenschap?
Wil je je verdiepen in het christelijk geloof, de relatie tussen God en jouzelf? Ben je voor je kinderen op zoek naar een levensbeschouwelijke component in de opvoeding? Of zoek je in een latere levensfase naar antwoorden op die pure, eigen vragen en misschien ook twijfels over de zin van het leven, jouw leven en hoe je thuis kunt komen de Eeuwige. Bij God.

 

 
Leven

Leven

Ben je je bewust van de kwetsbaarheid van het leven, de opdracht tot duurzaamheid in relatie tot de aarde, heb je zorgen om armoede en eenzaamheid?
Zo maar wat onderwerpen die wij in denken, spreken en doen niet schuwen.  Wij zijn actief bij Voedselbank, de schuldhulpverlening, in de zorg voor ouderen en eenzamen. Wil je ergens eenmalig of voor een tijdje bij aanschuiven of je eigen project binnen brengen, er is altijd ruimte.  

 

Laatste nieuws

Blog

22 oktober 22 oktober

lees meer »
 
29 oktober 29 oktober

lees meer »
 
Aanbevolen Aanbevolen

Een indrukwekkend boek waar ik nu pas aan toe kwam vind ik “Het huis van de moskee” van Kader Abdollah uit 2014. Aanbevolen! We vallen midden in het verhaal als ik citeer uit de versie van de Colibri-bibliotheek blz. 378: De laatste tijd ging Aga Djan vaker naar de rivier en hij wandelde in het donker langs het water. Hij herinnerde zich de woorden van zijn vader. ‘Als je soms verdrietig bent, loop langs de rivier. Praat met de rivier. Hij neemt je verdriet mee.’. ‘Ik wil niet klagen, maar ik voel een steen in mijn keel’, zei Aga Djan tegen de rivier. Zijn ogen brandden, een traan liep over zijn wang en viel op de grond. De rivier pakte de traan, nam hem stil in het donker mee en liet het niemand weten.’
12 oktober, VL

 

lees meer »